Sunday, August 20, 2017
MusicMash

Βρε ουστ!

Angel January 21, 2015 Articles

Μετά από τα γνωστά σε όλους μας συνθήματα στους τοίχους όχι άλλο Νταλάρα, Πλιάτσικα, Παντελίδη ,κάρβουνο, δειλά δειλά κάνουν την εμφάνιση τους τα συνθήματα “όχι άλλα μινιόνς” στους τοίχους του φέισμπουκ με εξυπνάδες κι αστεία νηπιαγωγείου. Η εκλογική αναμέτρηση και το προεκλογικό πανηγύρι έχει ξεκινήσει να διασκεδάζει απρόσμενα το φιλοθεάμον κοινό, αφού οι μεν κοροϊδεύουν τους δε και οι παρωδίες των διαφημιστικών σποτ έχουν πάρει τεράστιες διαστάσεις, ΝΑ με το συμπάθιο. Αν και δεν μου αρέσει να παίρνω θέση περί πολιτικών πεποιθήσεων, θα ήθελα να υπενθυμίσω μόνο ότι στο μαχαίρι του φονιά του Παύλου (R.I.P.) βρέθηκαν 425.990 αποτυπώματα. Καθότι οι αερολογίες δεν είναι του γούστου μου αποφάσισα να μελετήσω ούτως ώστε να δώσω τη δικιά μου άποψη επί του θέματος, όσο θέλω να πιστεύω ότι τηρείται συνταγματικά το ελεύθερο δικαίωμα μου περί ελευθερίας της σκέψης και της έκφρασης. Ομολογώ πως δεν δυσκολεύτηκα ιδιαίτερα μιας και πήρα σχεδόν έτοιμη την απάντηση σε ένα ψηφιακό βιβλίο όπου αναφέρεται χαρακτηριστικά στους σύγχρονους ηγέτες ως μέγιστους αυνανιστές, θεωρώντας πως η μαλακία δεν έχει όρια και δεν συνταγογραφείται. Αυτή η άποψη με βρίσκει σύμφωνο. Εγκυκλοπαιδικά αυτό μας επιβεβαιώνεται αφενός από την Παλαιά Διαθήκη και αφετέρου από το Διογένη τον Κυνικό αποδεικνύοντας έτσι πως η μαλακία υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει εις τους αιώνας των αιώνων. Προφανώς αυτή η μελέτη αφορά και τους ψηφοφόρους. Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει πως ευθύνονται οι διατροφικές συνήθειες των λαών στη συμπεριφορά τους (βλ. χαμπουργκεροαναθρεμμένα αμερικανάκια). Το έψαξα λίγο το θέμα λοιπόν, σε μια στατιστική του 2011 του ελληνικού φορέα τουρισμού σχετικά με τις διατροφικές συνήθειες συγκεκριμένων εθνικοτήτων με έμφαση στο πρωινό γεύμα, αλλά με βρήκε αντίθετο. Σύμφωνα με αυτή την έρευνα οι Έλληνες σιτίζονται στα πρότυπα της μεσογειακής διατροφής. Είναι ευρέως γνωστό όμως ότι κάτι τέτοιο δεν υφίσταται καθότι το πρωινό του Έλληνα είναι ο καφές, σε άλλες περιπτώσεις το τσιγάρο, το κουτόχορτο, οι κάδοι σκουπιδιών για ένα εκατομμύριο ανέργους και πάει κλαίγοντας. Και άνεργος να μην είσαι, πολλές φορές βρίσκεσαι υποχείριο των εκάστοτε εργοδοτών ακόμα και στον λιγοστό ελεύθερο χρόνο σου και αντιμέτωπος με νάρκισσα εγωκεντρικά δίποδα με ορμονικές διαταραχές που θέλουν να πατήσουν επί πτωμάτων για να ανέβουν. Σαν να μη φτάνουν όλα αυτά, δεν μπορείς να πεις στο μπεγιούτσο μου λουλούδια και γύρω γύρω Μέλισσες, όπως αναφέρει το ρητόν, καθώς υπάρχουν και άλλα ζώα που παρελαύνουν καθημερινά από μπροστά μας μέσα από ένα βομβαρδισμό άχρηστων πληροφοριών, μη μπορώντας να τα αποφύγουμε (αντεργκράουντ με στρας, ο δεύτερος τόμος δεν αργεί και γελάνε και οι πέτρες). Έτσι μου έρχεται να τα παρατήσω όλα και να γίνω πριγκίπισσα, να φοράω κι εγώ μια μάσκα δηθενιάς, καθώς πρεπεισμού και σοβαροφάνειας, να τα τρώω από τους δικούς μου, να είμαι ψευτοχουβαρντάς του κώλου, να είμαι παρτάκιας, μίζερος, πρόβατο σε αγέλη χωρίς ιδεολογία, να ‘μουνα άψυχο σώμα να ‘μουνα. Σε λίγο η φαιά ουσία στον εγκεφαλικό κλοιό, τείνει να γίνει είδος υπό εξαφάνιση.

Βρε ουστ!

Μιχάλης Μαγκαφάς

Like this Article? Share it!

About The Author